Griepvirussen beïnvloeden mogelijk langdurig het brein

Deze week publiceerde het wetenschappelijke tijdschrift Journal of Neuroscience een studie van de TU Braunschweig over de mogelijke gevolgen van griep op de lange termijn. Bij dit onderzoek waren ook het Helmholtz Center for Infection Research in Braunschweig en de Universiteit voor Diergeneeskunde Hannover betrokken.

“Het is bekend dat de hersenen reageren op infecties, maar tot nu toe heeft niemand onderzocht wat er daarna gebeurd”, zegt onderzoeker professor Martin Korte van TU Braunschweig. Men weet al jaren dat vooral oudere mensen vaak moeilijk van de griep herstellen en ook nog lange tijd na de griep gedesoriënteerd blijven. Virale infecties worden ook verdacht van het teweegbrengen of bevorderen van verschillende neurologische ziekten, zoals de ziekte van Alzheimer en depressie’s.

Het onderzoek

Voor het onderzoek werden 180 muizen gebruikt. De knaagdieren werden met drie verschillende griepvirussen geïnfecteerd. Vervolgens lieten de onderzoekers de muizen verschillende opdrachten uitvoeren om te achterhalen hoe het gesteld was met hun leervermogen en geheugen. Zo moesten de muizen na slechts een paar trainingssessies bijvoorbeeld hun weg zien te vinden in een doolhof.

Hersenonderzoek

Daarnaast bestudeerden de onderzoekers de hersenen van de proefdieren na 30, 60 of 120 dagen, nadat ze waren gedood. Ze concentreerden zich op de hippocampus, de hersenregio die verantwoordelijk is voor leerprocessen en herinneringen. De onderzoekers gingen onder meer na hoe de zenuwcellen van de geïnfecteerde muizen reageerden op een elektrische impuls en telden het aantal synapsen. Zo bleken de met H3N2 en H7N7 geïnfecteerde muizen bijvoorbeeld veel minder synapsen te hebben dan normaal. Daarnaast keken de onderzoekers naar de dichtheid van de microgliale cellen (de immuuncellen van het brein).

Microgliale cellen

“Microgliale cellen zijn de verzorgers van de hersenen. Ze scannen voortdurend hun omgeving en zorgen voor orde, bijvoorbeeld door het verwijderen van de overblijfselen van dode cellen “, legt Michaelsen-Preusse uit. In het geval van infecties kunnen deze immuuncellen de indringer bestrijden, maar ook – door ietwat overdreven te reageren – de zenuwcellen beschadigen. De onderzoekers denken dat bepaalde immuunreacties – zelfs wanneer deze niet in de hersenen plaatsvinden – de berichtgeving in de hersenen kunnen overschreeuwen, waardoor microgliale cellen als het ware hyperactief worden en naast het bestrijden van indringers ook schade aan het brein kunnen berokkenen.

Langdurig herstel

Uit het onderzoek blijkt dat het leervermogen en geheugen van muizen die geïnfecteerd waren met H7N7 en H3N2 aanzienlijk slechter werd. En dat bleef opvallend lang zo: zelfs 30 dagen na de infectie was het leervermogen en geheugen van de muizen nog slechter dan normaal. Een maand nadat de muizen geïnfecteerd waren, werden er ook nog structurele veranderingen in de hersenen gevonden die na de infectie waren ontstaan. Pas na 120 dagen waren er geen wijzigingen meer meetbaar. “Als je dat spiegelt naar de levensduur van een mens, zou het herstel meerdere jaren in beslag nemen,” aldus onderzoeker Kristin Michaelsen-Preusse. De onderzoekers waren vooral verbaasd dat de H3N2-stam nawerkingen had, terwijl deze helemaal niet actief in de hersenen is. Het H1N1-virus, dat ook niet actief in de hersenen is, had geen gevolgen op de lange termijn.

 

Bron: Journal of Neuroscience

 

 

Post Author: Mélany

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *